كرده ساكتان هر چند صيد نكرده‌اند ليكن بگناه بزرگتر كه ترك نهى از منكر باشد مرتكب شده‌اند و فرقهء ناهيه با قول * ( مَعْذِرَةً إِلى رَبِّكُمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ ) * آنها را هشدار داده‌اند و اين مىرساند كه يأس از تأثير موعظه نبوده تا نهى از منكر ساقط شود . . . ايضا فرموده * ( أَنْجَيْنَا الَّذِينَ يَنْهَوْنَ عَنِ السُّوءِ ) * نجات را فقط بفرقهء ناهيه منحصر كرده هيچ مانعى نيست كه * ( الَّذِينَ ظَلَمُوا ) * بفرقهء ساكت هم شامل باشد . ايراد الميزان بابن عباس نيز وارد است وانگهى به نظر ما * ( « الَّذِينَ ظَلَمُوا » ) * فقط فرقه ساكت است و يا لا اقل شامل آنها نيز مىباشد زيرا كه * ( « كُونُوا قِرَدَةً » ) * قطعا مال صيادان است الميزان از كافى از حضرت صادق عليه السّلام نقل كرده آنها سه صنفاند صنفى نجات يافتند و صنفى مسخ و صنفى هلاك شدند . عياشى در تفسير خود از امام باقر عليه السّلام قصهء اصحاب سبت را كه اهل ايله بودند از قوم ثمود نقل كرده و در آن هست كه آنها واقعا مسخ شده و به صورت ميمونها در آمدند و مثل ميمون صدا ميكردند . الميزان نيز آن را از تفسير قمى و عياشى نقل مىكند . بعضى از مفسران شيعه و اهل سنت خود را بفشار مياندازند كه اين گونه آيات را طور ديگر تفسير نمايند مثلا در شكافتن دريا براى موسى جزر و مدّ را عنوان كرده و در اينجا گفته‌اند كه باطن آنها مثل بوزينه شد و اخلاقشان يكپارچه تقليد و بى ارادگى شد و استقلال فكر را از دست دادند . چنان كه بوزينه ها چنيناند . ولى خوب نيست آيه را از ظاهر آن بر گردانيم جائى كه قرآن از تكلَّم عيسى در حين ولادت و تولد او بدون پدر و خنك شدن آتش بر ابراهيم و اژدها شدن عصاى موسى و آمدن تخت ملكهء سباء از مسافت دور و . . . خبر ميدهد چرا آيه را به ظاهر آن حمل نكنيم و از قدرت خدا چه بعدى دارد ؟ رجوع شود به « قرد » . سبح : شنا . اعمّ از آنكه در آب